ลาจากพี่ชาย
...พรุ่งนี้.... บางสิ่งบางอย่างจะหายไป
รู้สึก ...อยากร้องไห้...ขึ้นมาสะงั้น ไม่อยากนอนแร้ว
ไม่อยากจะลาจาก เกลียดการลาจากจัง...
พรุ่งนี้...แร้วนะที่ต้องลาจากพี่ชาย...
มัน...รู้สึกแปลกๆ...เส้าอย่างบอกไม่ถูก...
...พรุ่งนี้... มันเป็นวันสุดท้ายที่ได้เรียนกับพี่ชาย...
...ฉันยังยืนที่เดิม เฝ้าคอยมองดูเทออยู่เสมอไป
นานแสนนานเพียงใด หรือไกลสุดขอบฟ้า
และจะยืนที่เดิมเมื่อยามเธอมีทุกข์และน้ำตา
เพียงแค่เธอมองมา ฉันยังยืนที่เดิม...
พี่ชาย...ขอบคุณค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ขอบคุณจากใจ รักพี่ชายนะ รักมาก เพราะพี่เป็นพี่คนแรกของมลเลย
ดีใจนะ ที่มีพี่อย่างพี่ชายอ่ะ....
พี่ชาย...ได้โปรด อย่าลืมนะ ห้ามลืมมลเด็ดขาด
ขอร้องล่ะ ห้ามลืมมลเด็ดขาดนะ ห้ามลืมนะ
มันเส้าแฮะ...เส้าอย่างบอกไม่ถูก นึกถึงวันเวลาเก่าๆ
แร้วมันรู้สึกว่า ผูกผันกับพี่ชายเหมือนกัลนะเนี่ย
รวมทั้งพี่ๆทั้งหลายด้วยอ่ะ พี่วี พี่สา พี่ค๊าฟ พี่ปลา พี่เบลล์ ฯลฯ
คงจะคิดถึงพวกพี่ๆมากๆเลยนะ เส้าสุดๆอ่ะ...
พวกพี่ๆกับพี่ชายกำลังจะจากไป แต่อย่าลืมมลกันเด็ดขาดนะ
รักพวกพี่ๆนะ....
รู้สึกแปลกๆน้อที่จะไม่มีม.6แล้ว
แต่ก็ดีแล้ว
คนเราทุกคนต้องมีเดินไปข้างหน้า
พวกพี่ๆเค้าไม่ลืมมลหรอก